به نام خدای هدایتگر.
سلام به شما عزیزان دلم.
امیدوارم حالتون خوب باشه و در مسیر خوشبختی و ارزش آفرینی باشید.
آقا تو این پست میخوایم درمورد یه موضوع بسیار بسیار بسیار مهم صحبت کنیم…
یعنی میتونم به جرات بگم که این صحبتهایی که تو این پست باهم خواهیم داشت، میتونه کلا مسیر زندگیمونو عوض کنه!
جلوتر، بیشتر و بهتر میفهمیم چطور!
مثل همیشه، بریم ببینیم که چه چیزی بر زبانمون جاری خواهد شد…
الهی به امید خودت…
خب…
اممم…
میدونی…
این روزا، به لطف الله مهربان، اینقققققققققدر سرم شلوغه، اینققققدر کار هست که باید انجام بشه، واقعا وقت نمیکنم بیام محتوا تولید کنم…
و الان دیگه اینطور شده که وااااقعا مجبور میشم بیام درمورد یه موضوع صحبت کنم! میدونم اگه نیام صحبت بکنم، حداقلش اینه که باید تا چند روز، فقط حرص و فشار بخورم!
و این پست هم دقیقا همینطوره… یهسری چیزا رو میبینم و میشنوم و وااااقعا نمیتونم چیزی نگم…
حداقل وظیفهی خودم میدونم که بیام یادآوری کنم یهسری چیزها رو…
پس بریم ببینم داستان چیه…
خب میتونم بگم یکی از معضلاتی که همهی ماها (فارغ از اینکه چندسالمونه و تو چه وضعیتی هستیم) باهاش سروکله میزنیم، این نصیحتهای اطرافیان و بزرگترهاست!
یعنی اصلا فرقی نمیکنه که 15 سالته یا 23 سال یا 39 سال! در هر صورت، کسایی هستن در اطرافت که درمورد موضوعات مختلف نصیحتت میکنن! پدر و مادر هم که ماشالا مدال طلا دارن تو این قضیه…
حالا میخوام درمورد این نصیحتهای اطرافیان و بزرگترها باهم گپ بزنیم…
ببین… ببین… ببین… وای…
اینقققققققققققدر این موضوع مهمه که حد نداره!
چرا؟
به این علت که یه نصیحت یا توصیه یا پیشنهاد یا هرچیزی که اسمشو میذاری، میتونه مسیر زندگیتو به کُل عوض کنه!
بنابراین باید تو این زمینه، یه سری چیزها رو بلد باشیم تا اشتباهی، گمراهمون نکنن!
و همونطور هم که گفتم، تو هر سن و سالی باشی، بالاخره یه عده هستن که نصیحتت کنن و راه درست زندگی رو بهت نشون بدن!!!
تو اینجور مواقع، خیلی خیلی مهمه که ما بدونیم دقیقا چطور باید با این نصیحتها رفتار کنیم!
بالاخره استراتژیهای متفاوتی میتونیم داشته باشیم…
مثلا هرچی شنیدیم، بهش عمل کنیم!
یا مثلا یه گوشمون در باشه و یه گوشمون دروازه!
یا مثلا…
خیلی مهمه که چه روش و استراتژیای داری تو اینجور مواقع!
دلیلشم گفتم… چون مسیر زندگیتو کلا عوض میکنه! هر کاری کنی!
خب حالا میخوایم ببینیم که چیکار کنیم، بهترین کار رو کردیم؟!
من میخوام کمی از نصیحتهایی که تو این دوره از زندگیم میشم، بهتون بگم که عملی باهم پیش بریم…
یکی از نصیحتهایی که خود من میشم توسط اطرافیان و بزرگترها، اینه که: آقا محمد قششششنگ بخون برای ارشد!! بععدشم دکترا! قشنگ برو هیئت علمی شو و کِیف کن!
(تو پرانتز: چیزهایی که میخوام درباره هیئت علمی و ارشد و دکترا و اینا بگم، مختص شرایط محمدامین هستش! نه شما! چیزی که من برای خودم درست میدونم، لزوما برای شما نمیتونه درست باشه! پس از روی این حرفها، برای زندگی خودتون تصمیم نگیرید! این برای شرایط محمدامین هستش! اوکی؟)
خب ببین من خودم چیکار میکنم موقع نصیحت شدن؟
دو کار!
اولا اینکه گوش میدم ببینم طرف چی میگه!
این خیلی مهمه! بعضیا از اونور بوم میفتن! کلا چشم و گوششون رو میگیرن و میگن عهههه نصیییحتم نکننن!!!! تو چی میفهمی و…
خب این، کارِ خیلی درستی نیست! خب آقا بشنو! مالیات که نمیخوای بدی!
اشکال نداره… بذار روضهشونو بخونن! (تو پرانتز: خیلی وقتا افراد، با این نصیحت کردن، میخوان احساس ارزشمندی کنن! که آره من به یه دردی میخورم! اگه دیدی این نصیحتها دیگه رو مُخت رفتن، اینطور بگو به خودت که بابا گوش بده به این بندهی خدا… این داره با این کار، احساس ارزشمندی میکنه…)
خب پس اولین کار اینه که کامل به حرفهاشون گوش بدی!
کار دوم که بسیاااار بسیاااار مهمه، اینه که ببینی افرادی که اون مسیری که طرف داره به تو میگه بری رو رفتن، به کجا رسیدن؟
واه واه… چقققدر این نکته مهمه…
ببین مثلا توی همین مثالی که گفتم، به خود من میگن برو ارشد بخون و بعد دکترا بعد بشو هیئت علمی دانشگاه!
خب من باید بررسی کنم که آقا کسایی که این مسیر رو رفتن، به کجا رسیدن؟
خب میام نگاه میکنم میبینم بله مثلا از 10 تا هیئت علمی دانشگاه خودمون (بقیه دانشگاهها هم همینطوره…) 9 تاشون دارن با پراید و پژو رفتن و آمد میکنن!
سوال! آیا ما داریم به کسایی که پراید و پژو دارن بیاحترامی میکنیم؟! خیر! ما با این افراد چیکار داریم؟!
داستان اینجاست که این بزرگواران (هیئت علمی دانشگاه) اومدن ساااالها در یک مسیری حرکت کردن! کلی بالا پایین شدن! حالا به یه جایی رسیدن! و خب عملا میشه گفت به جایی خاصی نرسیدن!
تنها مزیتی که جایگاهشون داره، اینه که پیش چنتا اردکِ ذهنِ فقیر بیان بگن بله ما هیئت علمی فلان دانشگاه هستیم! همین!
و اون پولی هم که میگیرن، عملا چیزی جز فحش خار مادر براشون نیست!
کلا بترکونه 50 تومن میگیرن! به خدا خندهداره!
میدونی چرا؟ نه که بگیم 50 تومن کمه!
نه!
میگیم 50 تومن برای کسی که ساااااااااااالها تو یه مسیری حرکت کرده، کمه!
طبیعتا 50 تومن برای کسی که داره توی یه مغازه، شاگردی میکنه اتفاقا خیلی هم زیاده! چخبره 50 تومن بدی به این شخص؟!
ولی 50 تومن برای یه آدم تحصیلکرده که عمرشو(!!!!) گذاشته تو اون مسیر، چیزی جز فحش نیست!
پس بهترین استراتژی هنگام نصیحت شدن، اینه که اول بشنو ببین چی میگن! گوشهاتو نگیر! مگر اینکه دیگه گوشِت از اون حرفها پُر شده باشه که این دیگه داستانش جداست…
و بعد از شنیدن اون حرفا، باید بگی که خب بذار ببینم کسایی که اون مسیر رو رفتن، به کجا رسیدن؟ آیا ارزش رفتن و تلاش کردن داره؟
توی اون مثالی که گفتم، خب من میام نگاه میکنم میبینم اساتید عزیز من خودشو رسما پاااااره کردن و با کلی بدبختی و بیچارگی (!!) رفتن شدن هیئت علمی! بعد طرف با پراید میاد دانشگاه!
حالا پراید به کنار! دیگه خودشون میگن که بابا ما کلا 40-50 تومن بیشتر نمیگیریم!
خب محمدامین، باید واقعا خر باشه که این حرفها رو بشنوه و نتیجهی این مسیر رو ببینه و بگه خب من برم هیئت علمی بشم!
خب حاجی من همون وقت و انرژی رو برم جای دیگه بذارم، خب بیشتر و بهتر نتیجه میگیرم! خیلی سادهس! ولی میبینی آدما در عمل، خراب میکنن!
دلیلشم اینه که اصلا فکر نمیکنن و مشورت نمیگیرن از آدمهای مناسب!
خدای من… خدای من…
این «مشورت گرفتن از آدمهای مناسب» خییییییییلی مهمه!
طرف مثلا یه کسی تو فامیلشون هست که شغل آزاد داره و بدبخته! این میره ازش میپرسه که فلانی! شغل آزاد خوبه؟
خب داداش گیجی؟ احمقی؟ یا نمیفهمی؟ چرا به آدم حرص میدی؟ ها؟
خب تو رفتی از یه آدم شکستخورده نظر میخوای! به خدا که گیجی!
خب طرف چی میخواد بگه؟
میخواد بگه آره عزیزم عالیه! منتها منو نبین! من بیعُرضه بودم نتونستم خوب پول در بیارم! ولی تو برو تو این مسیر!
میخواد این حرفا رو بزنه؟
نه دیگه…
میخواد بیعُرضگیشو بندازه گردن بقیه! دولت و دلار و…
در صورتی که خیلیا همون شغل رو دارن و دارن پول پارو میکنن!
بابا… وای… به خدا باید بعضیا رو ببینی فقط… طرف با شغل میوه فروشی (!!!) برای خودش خونه خریده!
تو دیگه بازی رو ببین دیگه…
بعد یه عده میگن پول نیست و…
آره اینا دارن مبادله کالا با کالا میکنن!
به هر حال…
حالا فرض کن طرف بره از یه کارآفرین موفق نظر بخواد که بیزینس راه بندازه یا نه.
جواب مشخصه تقریبا…
میخواد تحسین بشه که آره حتما این کارو کن و…
میبینی؟
اینکه میگم مسیر زندگیمون به کُل میتونه عوض بشه یعنی همین!
سوال همونه! فقط شخص پاسخدهنده عوض شده!
ببین چققققدر صحبتها متفاوته! و طبیعتا مسیر زندگی این شخص چقققدر متفاوت میشه!
به خاطر همین، یه موضوعی هم که مهمه و ما باید حواسمون بهش باشه، اینه که آقا اصلا کی داره تو رو نصیحت میکنه؟ کی داره به تو میگه چی درسته و چی غلط؟!
و متاسفانه در 99 درصد مواقع، کسایی دارن ما رو نصیحت میکنن که خودشو هیییچ غلطی تو زندگیشون نکردن!
بااااارها و باااارها دیدم افرادی رو که بچهشونو نصیحت کردن که اگه این کارو کنی، از لحاظ مالی قوی میشی!
بعد خود طرف رو که نگاه میکنی، چنتا چِکِش برگشت خورده و هشتش گرو نُهشه!
بعد منطقشون چیه؟ میگن خب ما 194 تا پیرهن پاره کردیم!
داداش بیزحمت اون پیرهنها رو لوله کن بذار… لا اله الا الله…
یعنی چی؟ یعنی هرکس سنش بیشتر از ما باشه، هرچی میگه درسته؟
کدوم احمقی همچین منطقی داره؟!!
آقا!
سنِ بیشتر، به معنای فهم بیشتر نیست!
اینو بزرگترها بکنن تو کلهشون! به خدا اینقدر حرص خوردم سر این موضوع…
بابا بندهی خدا تو اگه بیل زنی، بیا برو باغچهی خودتو بیل بزن!
با زور اسنپ میتونی زندگیتو بچرخونی بعد میای برای بقیه نسخه میپیچی؟ اونم نسخه پیشرفت مالی؟!!
خب اگه عُرضه داری خودت عمل کن به اون حرفهای مززززخرفت!
خیلی خندهداره به خدا…
تصور کن… عین این میمونه…
یه شخصی، یه چندسالی ازدواج کرده و بعد به طرز وحشتناکی از همدیگه جدا شدن! با دعوا و کتک و فحش و…
بعد فرض کن این شخص بیاد بگه خب دوستان امروز میخوام درمورد این صحبت کنم که چجوری رابطه عاطفی موفقی داشته باشیم!
بابا بیا گمشو پایین ببینم…
تو خودت که ماشالا گُل کاشتی! دیگه این نظر دادن و راهنمایی کردنت چیه؟!
یعنی میدونی… این شخص، احمقه؛ کسایی هم که پای حرفای این شخص میشینن، از اون احمقتر!
خب ما نمیتونیم به این مدل افراد که تو اطرافمون پُرن، بگیم دوست عزیز بیزحمت لاااال شو! بالاخره مجبوریم به خاطر احترام هم که شده، بله بله بگیم… ولی نباید عین این اسکولا بریم تو اون مسیر! آقا گفتیم دیگه! باید نتایج اون افرادی که اون مسیر رو رفتن رو چک کنی! ببینی اصلا میارزه بری یا نه!
و حالا شاید با خودت بگی خب این که کاری نداره… طرف میفهمه که اون مسیر خوبه یا نه و تصمیم میگیره دیگه!
میگم ببین… وای… به خدا فقط باید بیای اینور بازی رو ببینی…
خب من به خاطر شغلی که دارم (مشاور و استراتژیست شغلی)، افراد لطف میکنن میان مشاوره میگیرن برای این موضوعات.
باور کن خیلیها میان و میگن که آره ما این کارو کردیم… بعد من بهشون میگم خب میدونستی این مسیری که رفتی، اینطوریه؟ خوب نیست؟
بعد میگن آره!
میگم خب چرا رفتی؟
جوابشون واقعا خداست!
میگن گفتیم حالا بریم ببینیم چی میشه!
یا ابلفضل! یا ابلفضل! ببین ما داریم با کیا سروکله میزنیم!
داداش یعنی چی بریم ببینیم چی میشه؟!
مگه عمرتو از سر راه آوردی؟
خب الان شده 35 سالت و اینهمه وقت سوزوندی! حالا دیدی چیشد؟ جسارتا، خوشگل تر زدی!
این شده! زیباست؟
آقا یعنی چی بریم ببینیم چی میشه؟
خلاصه…
حرف اینجاست که این رو هم در نظر بگیریم که اصلا چه کسی داره منو نصیحت میکنه؟ آیا صلاحیت نصیحت کردن رو داره؟
بچهها… وای… یه وقت اشتباه برداشت نکنین ها!
من خودم عاشق نصیحتم! ولی نه از هر کسی!
اون آدمی که هیچ غلطی تو زندگیش نکرده و میگه به نظر من فلان، به نظر من بهمان؛ من اصلا به حرفاش ذرهای اهمیت قائل نمیشم!
استراتژیم هم اینه: بله بله… دقیقا… کاملا درسته… واقعا واقعا… همینه…
اینه روشم! اصلا و ابدا بحث نمیکنم! بارها بحث کردم و آخرش به خودم گفتم آقا من چرا توبه نمیکنم؟ چرا آدم نمیشم؟ چرا بحث میکنم؟ بابا بذار زرشو بزنه تموم کنه دیگه… چرا با بحث کردن، موضوع رو کِش میدی؟! بله بله بگو اونم فکر کنه خیلی حالیشه، بعد لال بشه!
خلاصه اینکه کسی بیاد ما رو نصیحت کنه، خیلی خوبه! فقط نکته اینجاست که این کیه که داره منو نصیحت میکنه؟
حالا نصیحت میگی، توصیه، پیشنهاد یا هرچیزی… یا انتقال تجربه… هر اسم خوشگلی که روش میذاری… مهم نیست…
اتفاقا باید منت اون آدم رو بکشیم که بیاد ما رو نصیحت کنه! ولی ولی ولی! طرف باید صلاحیت نصیحت کردن رو داشته باشه!
حالا کِی اون صلاحیت رو به دست میاره؟ زمانی که تو اون موضوع، موفقیتی به دست آورده باشه!
نه که خودش بدبخت باشه و بیاد به بقیه بگه چجوری موفق بشن!
مثلا منِ محمدامین اسکندری میام به آدما یاد میدم که شغل موردعلاقه و مناسبشونو پیدا کنن! خب آقا من تو این زمینه کلی مطالعه و تحقیق کردم (از سال 1401 شروع کردم…) و هنوزم یاد میگیرم. و خودمم نتیجه گرفتم! من عاشق شغلمم! پس اگه من بیام تو این حوزه نظر بدم و راهنمایی کنم، صلاحیتش رو دارم!
جالبه به خدا… تو همین حوزه، من دیدم افرادی رو که میان به بقیه مشاوره میدن و… ولی خودشون هنوز معلوم نیست که کارشون دقیقا چیه!!! خودشون سردرگم هستن! اصلا میگم… باور نمیکنی… اوضاعیه به مولا… میگم بابا بندهی خدا تو خودت نمیدونی با خودت چند چندی! بعد میای به بقیه میگی چیکار کنن؟!
حالا من خودم تو این قضیهی نصیحت، واقعا واقعا با تمام وجودم از اون عزیزان ممنون میشم که بیان منو نصیحت کنن! حالا مثلا طرف میاد درقالب یه ویدیو یا آموزش یا هرچیزی، انتقال تجربه میکنه… میگه آقا مثلا این کارو کنیم خیلی خوبه و…
باور کن من اینققققدر تو دلم از طرف ممنون میشم! و به خداوندی خدا قسم، حاضرم برم به طرف پول بدم، بگم منو نصیحت کن! بهم بگو چجوری توی کارم طوفان به پا کنم و… من حاضرم پول هم بدم!
ولی به کی؟ به اون یاردانقولی که صرفا یه کارمند معمولی بوده؟ نه! به کسی که کارآفرین موفقیه و توی صنعتی که من دَرِش فعالیت میکنم، فعالیت میکنه!
به خدا بارها شده من رفتم آموزشهایی رو خریدم که 95 درصد سرفصلهاشو بلد بودم! اونم حرفهای ها! نه که مثلا چارتا توضیح بدونم… حسابی بلد بودم اون موضوعات رو… ولی رفتم کلی پول دادم و اون آموزش رو از طرف خریدم!
چرا؟ گیجم؟ پولم زیاده؟ عقل ندارم؟
نه اتفاقا زرنگم! میدونم که طرف آدم خفنیه… خب چیه مگه من چارتا کاغذ پاره میبرم بهش میدم، و اون تجربهی سالها کار کردن تو اون حوزه رو میده به من! خب من صدها برابر اون مبالغ رو در طول زمان خلق میکنم! کاری نداره که! ولی حاضر نیستم کلی اشتباه کنم تا اون تجربیات رو به دست بیارم! خب میرم با پول میخرم دیگه… چه کاریه… مگه وقتمو از سر راه آوردم؟
خلاصه داستان اینه…
نصیحت عالیه! ولی مشکل اینجاست که اکثر مواقع، افرادی میان ما رو نصیحت میکنن که هیچ موفقیتی تو اون زمینه کسب نکردن!
گفتم باید چیکار کنی… بله بله… دقیقا همینه… دقییییقا… کاملا درسته…
استراتژیت باید این باشه… فققققط تاییدش کن! اگه بحث کنی، بعد از کلی بحث و جدل، میگی عجب من آدم خری هستما… محمدامین هم میگفت بابا بحث نکنا… باز من بدنم خارید!
خلاصه اصلا با باورهای کج و معیوب آدما نجنگید… واه واه چه نکتهای… به خدا اینو فقط زمانی میفهمی که پاره پوره شده باشی…
به هر حال…
و اینم بذار بگم… مهمه…
ببین… خب ماشالا والدین عزیز، مدال طلا دارن تو زمینهی نصیحت کردن!
دیگه میدونی باید چیکار کنی دیگه… فقط نتیجهی اون مسیر رو باید بررسی کنی!
ولی اینو گوشه ذهنمون داشته باشیم که آقا پدر و مادر ما، بَدِ ما رو نمیخوان! اتفاقا میخوان ما رشد کنیم!
ولی مشکل اینجاست که نسخهای رو برامون میپیچن (تو 95 درصد مواقع) که مثلا 30-40 سال قبل اون جواب میداد!
ولی الان دیگه اون جواب نمیده!
و متاسفانه انگار نمیفهمن! یعنی بارها برای من پیش اومده با این عزیزان که سن بالایی دارن صحبت کردم و گفتم آقا اینطوریه اونطوریه… ولی عملا نفهمیدن! چرا؟ به خاطر همون پیرهنهایی که پاره کردن! آی بخوره تو اون ملاجتون که بدبخت کردین بچههاتونو با اون پیرهنهاتون!
به خدا آدم حرص میخوره!
از این نادانی آدما!
خیلی از این مدلها میبینم و وااقعا دوست دارم یه چکش بردارم بزنم تو کله طرف…
اون روز طرف صبح دیدم که یکی یه مشاوره تک جلسهای گرفته…
خب زنگ زدم و گفتم که موضوع چیه و کی بیان برای صحبت…
آقا خلاصه یه مادر و دختر بودن و موضوع این بود که این دختر خانوم به یه مسیری علاقه داره، ولی مادرِ میگه نه بیا برو معلم شو!
و اونم میگه نه خوشم نمیاد! دوست دارم فلان کارو کنم.
و از من میپرسیدن که ما چیکار کنیم…
خخخ. حالا مامانِ اینطور بود که انگار انتظار داشت من بگم ای دختر! به حرف مادرت گوش بده! مثلا پیرهن پاره کرده ها! از تو بزرگتره! پاتو جلوشون دراز نکن ببینم!😂😂
یعنی سیسِ مامانِ اینطور بود که ها وایسا… الان آقای اسکندری بهت میگه که داری اشتباه میکنی!!! صبر کن!
خب بفرمایید آقای اسکندری!
منم بهشون گفتم که خانوم محترم… شما اول بفرمایید که میخواید دخترتون معلم بشه یا موفق و خوشبخت؟
بعد مونده… میگه اممم… والا… والا….
میگم چی؟ الان چیه پاسختون؟
بعد میگه خب طبیعتا هر پدر و مادری موفقیت بچهشو میخواد! (واه واه از دست این حرفای کلیشهای…)
میگم بله کاملا درسته… تو این هیچ شکی نیست…
فقط مشکل اینه که اگه دختر خانوم به حرف شما گوش بده، با اجازهتون بدبخت میشه!
بعد میگه نه چرا بدبخت؟ مگه کسایی که معلم شدن، بدبختن؟
میگم ببینید… من خودم معلم مدرسه هم هستم… اینو اول داشته باشید…
حالا اشکال کار اینجاست که شما انگار از یه عقاب، انتظار شنا دارید!
خب آقا اشتباهه دیگه! عقاب نمیتونه شنا کنه!
درسته شما خوبیِ دخترتونو میخواید، ولی با این کار دارید ایشون رو بدبخت میکنید!
آقا وقتی خوشش نمیاد، چه اجباریه؟
یعنی واقعا عُرضه نداره اندازه کارمندی پول بسازه؟ اگه نه که خب هیچی…
بعد میگه نه چرا نتونه… ماشالا دخترم خیلی توانمنده!
میگم خب آفرین! حالا چرا میخواید این توانمندیها رو نابود کنید؟!
بعد میگه آخه این مسیری که انتخاب کرده…
میگم آخه رو ول کنید… اگه با یه موضوعی مشکل دارید، تا صبح میتونید آخه آخه بیارید…
شما اگه میخواید به دخترتون واااقعا کمک کنید، لطفا بهش کمک نکنید!
این بزرگترین لطفیه که میتونید در حقش کنید…
آقا بذار ببین میتونه خودشو به یه جایی برسونه…
خخخ دخترِ هم شیر شده بودا…
بابا بندهی خدا گیر چندتا اردک افتاده…
هممممشش از بیایمانیه! و باااااید مححححکم بخوره تو سر آدمایی که بی ایمان هستن! چه بی ایمان به خودشون و چه بی ایمان به خدا…
در هر صورت، محکم باید بخوره تو سرشون که اتفاقا هم داره میخوره!!
بابا وضع زندگی آدما رو ببین دیگه…
خیلی جالبه… فقط کمی به این الگو توجه کن….
یعنی به وضوح میبینی اونایی که تو این زندگی، به جاهای خوبی رسیدن، تمام ایماااااان داشتن به خودشون، به خداشون که کمکشون میکنه!
و از اون طرف، اونایی هم که بدبختن و از صبح تا شب دارن میگن تقصیر اینه، تقصیر اونه که من الان بدبختم، تماااام بی ایمانن! هم به خودشون هم به خداشون!
آخ آخ… ای بنازم ای بنازم…
آره… باید فرق باشه بین آدمایی که به جاهایی خوبی میرسن و اونایی که بدبخت و بیچارهن!
بابااااااا… بهاشو پرداخت کرده کسی که به جاهای خوبی رسیده! همون غلبه کردن به ترسهایی که داشته، همون نشنیدن اراجیف اطرافیان، همون حرکت کردن، همون ایمان به یگانگی خدا… اینا همهشون پرداخت بهاست!
باااایدم تفاوت باشه تو جامعه…
خیلی جالبه… یه موضوعی که هستش و میتونم بگم همه افراد ازش ناراضی هستن، همین اختلاف طبقاتی هستش!
میگن که نه! خیلی اشتباهه که اختلاف طبقاتی باشه! مردم باید شرایطشون یکسان باشه!
به خدا من احساس میکنم دارن جوک میگن! به خدا!!
داداش چی میگی؟
انگار یکی بیاد بگه توی یه کلاسی، همه دانش آموزا باید یه نمره بگیرن!
خندهدار نیست؟!
خب تلاشهای افراد که برابر نیست! خب چرا باید نتایجشون برابر باشه؟!!!
چرا آدمی که از صبح تا شب کار میکنه، حرکت میکنه، تلاش میکنه و… وضع زندگیش مثل کسی باشه که هیچ غلطی نمیکنه؟!!
خب هرکس به اندازه تلاشی که میکنه، باید نتیجه بگیره دیگه! (وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ – نجم 39)
هی خدا… هی خدا…
خلاصه که اینطوریاست…
و بازم میگم… چون خودم دهنم صاف شده سر این موضوع باز تکرار میکنم…
آقا… با آدما بحث نکن! اصلا اینطور بهت بگم… خیلی نکتهی مهمیه… اگه میبینی با اطرافیانت تو خیلی از موضوعات موافقی، بدون که زندگیت عین همونا میخواد باشه!
ولی اگه میبینی اختلاف نظر داری تو موضوعات مختلف، بدون که نتیجهی متفاوتی از اونا خواهی گرفت…
ولی فقط بحث نکن! نجنگ با باورهای آدما… حالا چه استاد باشه… چه دوست و رفیق باشه… چه فامیل باشه… چه پدر و مادر باشه…
مهم نیست… نجنگ با باورهاشون! فقط بگو بله بله… کاملا درسته… کاااااملا!!!!!
همین.
و این مدل تایید کردن رو توی ذهنت اینطور تعریف کن که آقا من تاییدش میکنم که سریعتر ببنده… همین… وگرنه این اراجیف رو عمرا من تایید کنم… فقط چون آرامشم رو دوست دارم، تاییدش میکنم که سریع تموم کنه…
بابا به خدا اینقدر از افراد مختلف میشنوم مثلا به خود من میگن ارشد بخون و بعد دکترا و…
من تو دلم میگم حاجی برای من، لیسانس هم اضافیه! همش وقتتلفکنی! نهایتش دیپلم! اونم به نظرم اضافیه! دقت کن میگم برای من!!!! برای تو رو نمیدونم!
بعد اینا میگن برو نمیدونم چی چی بخون…
نچ نچ… الله اکبر… میگن مردم عقلشون تو چشمشونه یعنی واقعا همین…
میگن نمیدونم پرستیژ داره! میگن آقاای دکتر!
آره… آقای دکتری که با پراید فکستنی رفت و آمد میکنه… خیلی زیباست… خیلی…
مردم کی باشن که نظرشون برای ما مهم باشه… یه مشت اردک شدن راهنمای آدما… بکشید کنار ببینم…
باز میگم… آقا… واااای… من نمیگم ارشد و دکترا و هر کوفت و زهرماری خوبه یا بده! نمیدونم! برای من خوب نیست! برای من! برای من! برای منننن! از روی این صحبتها برای خودت نسخه نپیچ! شاید برای تو، بهترین کار این باشه که اتفاقا بری دکتراتو هم بگیری! نمیدونم! باید مسیری که میخوای بری، شرایطی که داری و… بررسی بشه! نمیشه از رو هوا نظر داد! هرکسی رو هم دیدی اینطور نسخه پیچید که آی دانشگاه برید یا نرید، ارشد بخونید یا نخونید و…، بدون که احمقه و صلاحیت نظر دادن رو نداره! چون این موضوع ساده رو هنوز نفهمیده که نمیشه برای همه، یه نسخه واحد پیچید! کاری که برای این شخص خوبه، برای بغل دستیش میتونه بدترین کار ممکن باشه!
(تو پرانتز: بچهها اینو هم بگم خیلی مهمه. ببین تو هر مسیری که میخوای حرکت کنی، باید استراتژی داشته باشی! یعنی اینطور نباشه که بریم ببینیم چی میشه! نه داداش! اگه اینطور بخوای بری ببینی چی میشه، بیا من همین الان بهت بگم چی میشه! شکست خواهی خورد! اونم بدجور! که هم کلی وقتتو هدر کردی و هم کلی پول و… به باد رفته! کاری که باید بکنی اینه که با یه کسی که تو اون مسیر تجربه و تخصص داره، مشورت بگیری و یه استراتژی بچینی برای مسیر شغلیت! پس بی برنامه کاری انجام ندین! اوکی؟ عاشقتونم)
خلاصه…
پرقدرت در مسیر درست خودتون حرکت کنید و ایمانتون رو در عمل (نه کلام) نشون بدین!
بریم دیگه…
امیدوارم همیشه در مسیر خوشبختی و ارزش آفرینی باشیم…
فعلا خدانگهدارتون عزیزای دلم.




