✅ آنچه خواهید خواند:
- ما رفتیم سمت کلاس… تاخ تاخ تاخ… معلم در رو زد… وقتی درو باز کرد…
- حاجی دیدم یا ابلفضل!…
- واقعا خدا استاد عزیزم رو حفظ کنه… این جملهش خیلی قشنگ بود که میگفت…
- واقعا دلم براشون میسوخت… اومدن یه فضایی که از لحظه ورود تا خروجشون…
- پسرِ در طول کلاس، هر از گاهی معلم رو کلامی مسخره میکرد… آروم زیر لبش… زنگ که خورد، اومد میدونی بهم چی گفت؟…
به نام خدای هدایتگر.
سلام به شما دوستان عزیزم.
امیدوارم حالتون خوب باشه و در مسیر خوشبختی و ارزشآفرینی باشید.
خیلی خوش اومدین به یه پست جدید.
بریم که کلی قراره باهم گپ بزنیم…
مثل همیشه، ببینیم که چه چیزی بر زبانمون جاری خواهد شد…
الهی به امید خودت…
خب ما این ترم، شدیم ترم 5!
اصلا باورم نمیشه که دو ساااال گذشت!
به هر حال…
از ترم 5 هم، کارورزیمون شروع میشه.
کارورزی به این شکله که میریم مدرسه تا تدریس معلم رو ببینم و آروم آروم آمادهی این شرایط بشیم…
امروز، اولین روزی بود که من میخواستم به عنوان کارورز برم مدرسه.
خب استادمون یه جلسه گذاشته بود که یه سری توضیحات بده که من دیر پیام رو دیدم و نرفتم!
حالا اونجا مدارس رو معرفی کرده بود و بچهها هم انتخاب کرده بودن.
دیگه داغونش افتاد به ما!
یه مدرسه توی پایینترین نقطه شهر!
حالا من اول فکر میکردم که آی دیگه چه مدرسهای خواهد بود و… ولی بعدا تصورم عوض شد… میگم جلوتر…
آقا خلاصه من امروز ساعت شیش صبح از خواب بیدار شدم و طبق معمول، ورزش کردم و یه صبحانه کوچیک هم میل نمودم!
بعد آماده شدم و پدر گرامی من رو به مدرسه موردنظر رسوند…
وااای خیلی حسش جالب بود…
خب بچهها تو حیاط مدرسه جمع شده بودن…
من رفتم داخل ساختمون و از پسری که دم در وایستاده بود، پرسیدم که داداش دفتر مدیریت کجاست؟
گفت اینور، سمت راست.
خلاصه رفتم سمت دفتر مدیریت که دیدم در بستهس!
اتاق معاون کنارش بود… رفتم گفتم سلام آقا من برای کارورزی اومدم… مدیریت نیستن؟
گفت نه ساعت 8 میان… خلاصه من اون «کاغذ معرفی کارورز» رو دادم بهش و گفت شما تشریف ببرید طبقه بالا، اتاق دبیران.
خخخ. حاجی خیلی حسش جالب بود…
آقا رفتم و داشتم تابلوها رو نگاه میکردم که ببینم کو این اتاق دبیران!
و بالاخره پیداش کردم…
در زدم و وارد شدم… یاالله سلام…
یه آقا نشسته بود اونجا…
خلاصه سلام علیک کردیم و گفت شما برای چه کاری اومدید اینجا؟
گفتم برای کارورزی… گفت چه رشتهای؟ گفتم زبان…
گفت آهان به سلامتی…
حاجی بزنم به تخته، طرف چقدر جنتلمن بود… ماشالا خیلی خوشگل و خوشتیب بود…
خلاصه من نشستم و کمی ورودیِ خوب دادم به ذهنم… داشتم آموزش میدیدیم…
بعد آروم آروم بقیه دبیران هم اومدن…
بالاخره با همهشون آشنا شدم…
یکی بود، طرف فکر کنم دیگه کم مونده بود بازنشست بشه… بهم گفت آقا سیزین آدیز نمهدی؟ (اسم شما چیه؟)
گفتم محمدامین اسکندری. گفت برالیسان؟ (اهل اینجایی؟) گفتم بله…
خلاصه اینطوری…
درکل حسش جالب بود…
و نمیدونستم که معلم زبان دقیقا کیه… چون میخواستم با اون برم سر کلاس دیگه…
وقتی طرف اومد، معلم کناریم گفت با اون آقا میخواید برید سر کلاس… آقای فلانی…
گفتم آهان باشه…
یه مردِ تقریباقدکوتاه بود…
خلاصه با اونم سلام علیک کردیم و بعد دیگه رفتیم سر کلاس…
برنامه رو از روی تخته نگاه کرد و گفت خب میخوایم بریم هشتم یک.
این مدرسهای که من درش کارورزی دارم، متوسطه اول هستن… یعنی هفتم، هشتم، نهم.
خلاصه رفتیم سمت کلاس…
تاخ تاخ تاخ… معلم در رو زد…
وقتی درو باز کرد، میدونی… واااقعا واااقعا واقعا با تمام وجودم، دلم برای بچهها سوخت… به خدا…
با خودم گفتم واقعا اینا دستهگلهایی هستن که تو مدارس دارن پرپر میشن… میگم جلوتر چرا…
آقا رفتیم سر کلاس و بچهها هم تقریبا براشون جالب بود که خب این کیه اومده… طبیعتا براشون سوال بود دیگه…
و خب بعضیاشون هم باهام سلامعلیک کردن…
رفتم روی یه صندلی نشستم…
معلم شروع کرد کلاس رو…
نمیدونم داشت تکلیف چک میکرد چی بود… حاجی دیدم یا ابلفضل!
فحش داد به پسرِ! اووووی فلان فلان!!! بتمررررررگ سر جات دیگههههه!!!
حاجی یعنی من وااقعا دهنم باز مونده بود!
سوالم این بود که حاجی یه ذره آروم! یعنی چی این حرفا؟ چرا داری بهشون توهین میکنی؟!
یه چیزی که خیلی به چشمم میومد، همین بیاحترامیهای معلم به دانش آموزا بود… خییییلی زشته واقعا…
میدونی… اصلا انسانی نیست این کار…
مثلا میگفت فلانی تو فلان تکلیف رو نوشتی؟ بعد اونم میگفت نه فلان شد و…
بعد معلم شروع میکرد به تخریب کردنش! تو فلانی… تو بهمانی… آی تو رو فلان بشی!
و من هی با خودم میگفتم باباااااا پس تو چرا اینقدر داری تنش ایجاد میکنی تو کلاس؟
واقعا خدا استاد عزیزم رو حفظ کنه… این جملهش خیلی قشنگ بود… میگفت که بچهها تو کلاس، تنش ایجاد نکنید! هی داد و بیداد و بازخواست که چرا این کارو نکردین و…
تو خانواده هم نباید تنش ایجاد کرد به عنوان پدر یا مادر…
خلاصه اینطور…
میدونی… یه سری رفتارهای معلم برام خیلی جالب بود…
مثلا میدونی… قشنگ مشخص بود که مقابل دانش آموزاشت نه کنارشون!
از نحوه برخورد و صحبت و… کامل میشه فهمید…
به هر حال…
آقا خلاصه بعد از ریدن به شخصیت دانش آموزا، شروع کرد به تدریس…
بچهها صفحه فلان رو باز کنید…
خلاصه کمی (در حد 5 دقیقه) توضیح داد و بعد گفت خب آقای اسکندری اینجا رو شما زحمت بکشید تدریس کنید…
یه چیز بگم قبلش…
خب من کلا از سالهای قبل اینطور بودم که وقتی سر کلاس مینشستم، وقتی میدیدم اون معلم یا استاد، این کارِ نیست، همیشه حرص میخوردم… تو دلمم همیشه میگفتم بابا بیا بشین بذار من خودم تدریس کنم… عه…
اینجا و امروز هم اتفاق افتاد این موضوع…
مثلا میدونی… بابا طرف خیلی *** بود… هی داد و بیداد و فحش و تخریب و…
و کلا حوصلهام نمیکشه بشینم تدریس کسی رو نگاه کنم… دوست دارم خودم برم تدریس کنم…
آقا من تو دلم داشتم میگفتم بابا بیا بشین بذار خودم پاشم تدریس کنم…
چند دقیقه بعد، گفت آقای اسکندری شما پاشید تدریس کنید…😂😂
حاجی برگام ریخت! اصلا انتظار نداشتم برم تدریس کنم!
و اون لحظه، به قول تُرکا، تو باسنم عروسی بود!
اینقققققققدر خوشحال بودما… به قول اون معلمِ سال دوازدهممون، خدا بعضیا رو معلم آفریده…
منم همینطور…
گفتم به به… تدریسِ عششششق! بریم بترکونیم…
خلاصه خودمو بهشون معرفی کردم و شروع کردم به تدریس…
تدریسِ کتابهای مززززخرف پراسپکت!
یه فایل صوتی داشت اون بخش از کتاب، اسکن کردم و فایلشو آوردم که گوش کنن… حاجی اکسنتشون سرتاپا داغون!!! بابا چارتا آدم متخصص بیار ضبط کنن… اینا چین…
خلاصه شروع کردم به تدریس…
معلم هم هرازگاهی، یه چیزایی اضافه میکرد…
میدونی…
با خودم داشتم فکر میکردم که مدرسه چقدر جای مزخرفیه! با اینکه اون کلیتش خیلی جای خوبیه… بالاخره محیط آموزشی و فلان و بهمان… ولی واقعا موضوعاتی که داره آموزش داده میشه، به معنای واقعی کلمه، مزخرف هستن! مزخرف!
حالا این زبانشه! که باز میگی یه جایی به درد میخوره… ببین دیگه بقیه درسا چی هستن…
و بچهها حق دارن که ناامید و بیانگیزه باشن! خب الان چیِ مدرسه جذابه براش؟
تخریب شدنش؟ ریدهشدن بهش؟ مطالب مزخرف؟ یا کلاسی که شبیه زندانه؟!
اصلا کلاس هم خیلی جالب بود…
پنجره رو که نگاه میکردی، از اون آهنهای توری که مربعی میشن ها، از اونا زده بودن!
آدم احساس میکرد اومده زندان!
خب بابا ما چه انتظاری داریم از مدرسه؟!
مدرسه نیست که… بگو طویله!
تو دفتر دبیران که بودیم، داشتم یه نگاه به وضع معلما میکردم…
خب خداییش چنتاشون اصلا از تیب و قیافهشون معلوم بود که اوکی هستن…
ولی بقیه رو که میدیدی، جسارت نشه بهشون، ولی احساس میکردی اینا رو از سر چهارراه آوردن!
درب و داغون! هم از لحاظ پوشش و هم از لحاظ شخصیتی! هی غر و ناله و…
خب بابا تو که دیگه معلمی وضعت اینه، دانش آموزای تو چی میخوان بشن واقعا؟…
میدونی…
نچ نچ… حیف واقعا… مدرسه خیلی میتونه جای مفیدی باشه برای بچهها… ولی خب نابود شده دیگه…
افتاده دست چارتا آدم بیانگیزه…
کار نداریم…
ولی واقعا دلم برای بچهها میسوخت… میگفتم واقعا اینا گناه دارن… چه پسرهای فوقالعادهای که افتادن دست یه چوپان!
چقدر بی احترامی…
خخخ. زنگ بعدی که میخواستیم بریم یه کلاس دیگه، حاجیمون یه چوب هم باخودش آورد!😂
به خدا حس میکردم داریم میریم طویله!😂😂
چوب برای چی میاری آخه مسلمووووووون؟🤣
فرض کن معلم با چوب بره سر کلاس!😂😂
وای خدا مُردم از خنده… انگار سیرک بود خخخ…
یه چیزم بگم…
خب اون مدرسه، اکثر بچههاش به اصطلاح بچههای پایین بودن دیگه…
حالا منم قبل از اینکه برم، فکر میکردم که دیگه وای چی هستن و…
بعد که رفتم، گفتم حاجی اینا مگه چشونه؟
به خدا هیچی از بقیه بچهها که تو مدارس بهتر درس میخونن، کم ندارن!
نه از لحاظ قیافه، نه از لحاظ درس و…
واااقعا هیییچ فرقی ندارن! هیییچ!
فقط تنها فرقشون شاید اون ادب باشه… که خب طبیعیه اینا بی ادب باشن…
خب بابا طرف تو جایی بزرگ شده که فحش و بی ادبی، چیز نرمالی بوده… خب مشخصه نتیجه چی خواهد بود دیگه…
ولی خب درکل اصلا اونطور که بگی آی اینا فلانن و… نبودن!
من که تصوراتم کلا عوض شد نسبت بهشون…
و واقعا دلم براشون میسوخت…
اومدن یه فضایی که از لحظه ورود تا خروجشون، دارن به معنای واقعی کلمه، دهنشونو سرویس میکنن…
آقا ندو!
آقا حرف نزن!
آقا ساکت!
آقا نه نمیشه بری بیرون!
آقا نه نمیشه چیزی بخوری تو کلاس!
آقا نه…
آقا نه و مرض!
پس این آقا چه گوهی باید بخوره!!! به خدا اینقدر حرص خوردما…
آقا ندو!
آقا ندوعه، پس چه غلطی بکنه؟! لابد نیازه که تو اون لحظه، بدوعه دیگه!
بابا تو اون سن، دقیقا باید همینطور شلوغ باشه دیگه! بفهم!
رسما انگار بچهها میرن زندان!
چرا اینهمه تو محدودیت میذاری آخه؟
بعد اصلا اون طرز برخورد… انگار ارباب داره با بردهش رفتار میکنه!
خخخ. یه چیز جالب بگم بهتون…
توی کلاس اول بود فکر کنم… هشتم یک اگه اشتباه نکنم… اولین کلاسی که رفتیم…
یه پسرِ بود که تخت اول نشسته بود… این کمی توی درس، تنبل بود…
این معلم هم که ماشالا قشنگ موردعنایتش قرار میداد…
خب وقتی معلم رفته بود سمت تختهای آخر، این پسرِ بهم گفت آقا میشه آب بخورم؟ گفتم آره بخور…
خب اینطوری تقریبا باهم دوست شدیم…
این در طول کلاس، هر از گاهی معلم رو کلامی مسخره میکرد… آروم زیر لبش…
منم داشتم بهش نگاه میکردم و لبخند میزدم…
زنگ که خورد، اومد میدونی بهم چی گفت؟
خدا به سر شاهده… گفت صبر کن بزرگ بشم… پدر این معلم رو در میارم!
خب ببین چققققدر اذیت کرده بندهی خدا رو که داره یه همچین چیزی میگه!
معلم به همین پسرِ که تکلیف ننوشته بود، گفت 15 بار (!!!!!) دوباره تکلیف رو بنویسه!
تصور کن!!
بابا چخبره!!!
حالا یه چیز جالبی بگم بهت؟…
خب ما تا الان، دو سال تمام دانشگاه رفتیم دیگه…
خدا به سر شاهده، بجز دو سه تا موضوعِ تیتروار، من که چیزی یاد نگرفتم… ولی همین امروز، اون 4-5 ساعت برام به اندازه سالها آموزنده بود!
چقققدر چیز یاد گرفتم واقعا…
مثلا میدونی… حالا چیزای زیادی بود…
مثلا اینکه معلم، از بچهها درس میپرسید و نمرهشون رو بلند میگفت!
آقای فلانی! 8 دادم بهت!! بعد خب بچهها هم طرف رو مسخره میکردن و میخندیدن…
حاجی نگی به خدا چیزی نمیشه!
خب داره انگیزه و اشتیاق رو میکشه دیگه!!
بابا نابود نکنید بچهها رو…
مثلا این تکلیف دادن… من اصصصلا تکلیف نخواهم داد! هرچی یاد میگیره، سر کلاسه! خونه نیازی نیست کاری کنه! فقط بره دنبال عشق و حال و یادگیری مهارت و…
یعنی به جان مادرم قسم، اینقدر با بچهها دوست و رفیق خواهم بود که راضی نشن برن خونه!
به خدا چقدر پسرهای خوب و خوشگلی… حیفِ اینا نیست؟ افتادن دست یه…
میدونی… اگه واقعا معلم باشی، زجر میکشی… حرص میخوری! نمیتونی هضم کنی اینا رو…
اصلا احساس میکنی معلم، دشمن دانش آموزاست!
آهان این یادم افتاد…
وقتی زنگ اول تموم شد، داشتیم با معلم میرفتیم سمت دفتر دبیران، بهم اینطور میگه ها… راز موفقیت تو مدرسه اینه که به بچهها رو ندی!
بعد همون لحظه این حرفا میومد به ذهنم: و برینی به شخصیتشون! مثل من! و انگیزهشونو بکشی! مثل من!
خخخ. لبخند میزدم و میگفتم بله بله… چارهای جز بله بله گفتن نداشتم… وگرنه اگه دستم باز بود، رنگارنگت میکردم…
آقا اوکی. رو نده… ولی نرین بهشون که!
آخه میدونی…
معلم خیلی شخص مهمیه… کلا…
وقتی معلمِ تو، اونم تو سنی که خیلی چیزمیز حالیت نیست، با تو بد برخورد میکنه، داره تجربه تلخ میسازه برات! از چی؟ از آموزش و یادگیری!
میگه ببین! اینه! اگه بخوای چیزی یاد بگیری و نتونی یاد بگیری، من آمادهام که برینم بهت!
خب آقا طرف انگیزهش نابود میشه دیگه!
دیگه نمیره سمت یادگیری!
چرا؟
میگه نه یادگیری اصلا خوب نیست… عه عه چیه این… میدونی چرا اینطور میگه؟ چون تجربیات تلخی داره از این موضوع!
یعنی آسیبی که معلم میتونه به دانش آموزا بزنه، خیلی خیلی خیلی زیاده!
یک انسان نابود نمیشه! یک نسل و حتی چندین نسل (!!!) نابود میشه!
مثلا بابا به خدا با چیزای ساده چقدر انگیزه میگیرن… همون آفرین گفتنت…
بابا چقدر از این مثالها شنیدیم که طرف معلمش بهش مثلا یه مداد داده بود به خاطر نمرهی بالا یا…، بعد این چنان انگیزه گرفته که رفته به جاهای خیلی خوب رسیده!
فرض کن! با یه مداد!
حالا بستگی داره که کجا داری آموزش میدی…
الان خب ما توی رسالتاینجا، خب مخاطبهامون تو رِنج سنی مختلف هستن دیگه… از تقریبا 13 سال هست تا 50 و خوردهای…
خب اینجا دیگه ما به کسی مداد نمیدیم که! آفرین هم نمیگیم!
کسایی که میان به این فضا، خب دیگه قضیهشون فرق میکنه… خودشون اومدن… این خیلی کارو متفاوت میکنه…
ولی مدرسه، اینطور نیست…
معلم، بزرگترین الگوی دانش آموزا میشه!
باور کن خیلی تاثیر میگیرن!
بعد حالا معلم رو که نگاه میکنی، دوست داری از زندگی لفت بدی!
جسارت نشه به کسایی که اضافه وزن دارن، ولی خب طرفو نگاه میکنی میبینی انگار بارداره! بابا چیه این لامصب! آبش کن دیگه…
خب تو نگاه میکنی میبینی معلمت یه آدم خپله که شکمش از خودش جلوتره… خب چه الگویی میخوای بگیری؟!
تا زمانی که معلم رو نگاه میکنی میبینی به به چه بدن ورزشکاری داره! اصلا میگی من باااید مثل این بشم!
آی بابا… آی بابا…
و من با توجه به تجربهی امروزم، فکر میکنم تنها چیزی که به کار بچهها میاد تو مدرسه، فقط و فقط درسهای زندگیه… وگرنه بقیه خزعبلات رو (حتی زبان!!) نهایت بعد از یکسال میخوان فراموش کنن…
حتما انشاءالله دو سال بعد که میخوام برم سر کلاس، باید بیام استراتژی بچینم… یه پلن خوشگل و خفن برای مدرسه…
احتمالا هر جلسه یه درس زندگی بدم بهشون…
فکر نمیکنم بخوام از روی کتاب بهشون توضیح بدم…
بازی اینا خیلی خوبه…
حالا خداروشکر رشته ما زبانه، دست و بالمون بازه…
یا مثلا انیمیشن بندازم نگاه کنیم!
به به وااای… خوش به حال اون دانش آموزا… چه کیفی میخوان بکنن… جان… داداشای قشنگ من هستن دیگه… عشقن عشق… به خدا اینقدر دوسشون دارم ها…
به جان مادرم قسم… چنان شیرهایی تربیت کنم… صبر کن… به ولای علی قسم، سرم، دعوا بشه!! که آقا ما میخوایم آقای اسکندری بیاد به ما! صبر کن… ایشالا این دانشگاهِ *** زود تموم بشه…
قشنگ میخوام بچهها رو ببرم اردو!
قشنگ یه روز بریم یه پارکی، باغی جایی… فقط عشق و حال…
بابا به خدا نمیدونی اینا چه تاثیری روی روح و روان دانش آموز میذاره!
حتما میخوام بهشون آموزش بدم که مسیر درست خودشون رو پیدا کنن…
دانش آموزای من نباید عین خیار، سردرگم باشن…
و میخوام حتما تشویقشون کنم برن مهارت یاد بگیرن…
و اصلا نمیذارم که وقتی وارد کلاس میشم، برپا بدن…
خب خیلی جالب بود این برپا گفتنه… خیلی وقت بود نشنیده بودم…
وقتی معلم وارد کلاس میشه، میگن برپا! یعنی چی؟ برپا یعنی چی؟ اینجا مگه پادگانه؟
بابا جمع کنین این مسخره بازیا رو…
تف تو این احترامی که تو میخوای برای من بذاری…
نمیخوام آقا…
برپا!
خخخ…
اصلا میدونی… آی بابا… معلم، معلم نیست دیگه! چوپانه! همین!
بابا معلم باید کنار دانش آموز باشه! نه مقابلش! بردار 15 بار بنویس! چشم ارباب!
دیوس چخبره 15 بار! کافیر مسلمان الیرن؟! (کافر رو مسلمان میکنی؟)
بابا زده نکن بچهها از یادگیری! گور بابای درس! تو داری اونا رو از یادگیری زده میکنی!
بفهم!
یا مثلا میگه بهت منفی میدما آقای فلانی!
اون منفی رو بدار بکن تو… لا الله الا الله… چقدر من امروز حرص خوردم…
یا مثلا طرف رو میندازه بیرون!
واااای!
خدایا…
آقا طرد نکن…
نه آقا درس ننوشته!
خب به جهنم!!
بنویسه میخواد چی بشه؟!
به خدا احساس میکردم رفتم طویله! از بس حرکات مزخرف دیدم… انگار نه انگار که اونجا انسان نشسته نه حیوان!
بابا مثلا پسرِ تکلیف ننوشته بود… اینم دیگه موردعنایتش قرار داد… اون میگفت آقا من میرم سر کار… وقت نکردم بنویسم و…
شروع کرده ریده بهش… تو فلانی… تو بهمانی… وای ددن لعنت کیشی خخخ (دَدَن: بر پدرت، کیشی: مَرد…) خب بابا یه تخفیفی بده بهش… خب داره میره سرکار… به خدا من بودم میگفتم تو اصلا تکلیف ننویس! اصلا تکلیف نمیدادم که حالا ببینم کی نوشته… حالا تکلیف دادی… اوکی… ننوشته، ولش کن… آسمون که به زمین نمیاد…
نچ نچ… یاد یه جمله افتادم…
واه واه چقدر این جملهی فوقالعادهایه…
میگه بترس از روزی که بعضیا بخوان به جایی برسن…
وااااقعا… یعنی ببین پددددر در میارن ها…
نچ نچ…
خلاصه اینطور دیگه… امروز ما فقط حرص خوردیم…
حالا آخر کلاس، شمارهمو معلم گرفت…
این معلمی که من دیدم، احتمالا هفته بعد زنگ بزنه بگه من نمیتونم بیام، خودت برو تدریس کن…
البته ما نباید این کارو کنیم… وظیفهمون نیست… ولی عیب نداره… خدا کنه بگه من نمیام خودت برو!
عشقمه دیگه این معلمی… عششششق… خدایا شکرت…
واقعا وقتی تدریس میکنم، حالا چه تو فضای آنلاین برای رسالتاینجا، چه تو مدرسه، اصلا نمیفهمم که زمان کی گذشت! واقعا احساس میکنم کلا پنج دقیقه هم نشده… بعد میبینم شده یک ساعت و سی دقیقه!!!
خدایا شکرت…
واقعا شغل موردعلاقه یه نعمته واقعا…
و اصلا جزو ضروریاته… که شغلتو دوست داشته باشی…
واقعا اگه کسی عاشق کارش نباشه و از دنیا بره، خیلی ناکام فوت کرده… به خدا…
خدایا شکرت واقعا… مرسی بابت این شغلی که لحظه به لحظهشو دارم زندگی میکنم…
خدایا شکرت…
امیدوارم به جایی برسیم که هر لحظه بتونیم بگیم «اگه من الان از دنیا برم، خوشبخت رفتم!!»
الهی شکرت…
خلاصه جالب بود اولین روز کارورزی… خدا بقیه روزها رو به خیر کنه خخخ…
پیش به سوی ساختن یه کامیونیتی خفن از افراد بینظیر… به کمک الله مهربان…
عاشقتونم…
بریم مثل همیشه، کمی سپاسگزاری کنیم و تامام.
💚سپاسگزاری از الله هدایتگر👇
- خدایا شکرت که تربیت بندههاتو سپردی بهم… فقط نگاه کن ببین با کمکهای خودت، چقدر خوشگل میسازم میارم بالا…
- خدایا شکرت بابت نعمتی به نام زندگی…
- خدایا شکرت بابت این آرامشی که داریم…
- خدایا شکرت بابت غذا…
- خدایا شکرت بابت سرپناه…
- خدایا شکرت بابت چشمهایی که میبینن… گوشهایی که میشنون… و قلبی که بیمنت میتپه…
- خدایا شکرت بابت نعمتی به نام اینترنت!!
- خدایا شکرت بابت نعمتی به نام شغل موردعلاقه…
- خدایا شکرت بابت این لایف استایل موردعلاقه…
- خدایا شکرت بابت هدایتگر بودنت…
خدایا شکرت… خودت مثل همیشه هدایتمون کن به سمت چیزهای خوب… آدمهای خوب… شرایط خوب… اتفاقات خوب…
شکرت که تو بهترین فرمانروای جهانی! عاشقتم عشقم…
بریم دیگه…
امیدوارم که همیشه در مسیر خوشبختی و ارزش آفرینی باشیم…
فعلا خدانگهدار.




